Coraz częstsze narzekania na brak wody i nie zawsze dostępność darmowej wody pitnej w Jasieniu spowodowało podjęcie decyzji o budowie wodociągów w mieście. W mieście istniało zaledwie kilka studni np. przy pałac czy na terenie cmentarza. Pierwsze odwierty w okolicach Lisiej Góry (Liesegar) nie przyniosły oczekiwanych efektów.

 

W roku 1907 rozpoczęto budowę gazowni w mieście. Rada Miasta uznała to zadanie za pilniejsze przed budową wodociągu. Lata 1921 i 1922 okazały się bardzo suche i pokazały katastroficzny stan braku wody w mieście. Burmistrza Jasienia (Gassen) Fryderyk Augspach ponownie podjął temat budowy wodociągów.

 

Zgodnie z planem w roku 1925 miały rozpocząć się prace przy budowie wodociągu, koszt oszacowano na kwotę 250.000 marek niemieckich.

 

Przed rozpoczęciem pracy, dla pewności sprawdzenia istnienia pokładów wody zatrudniono Królewskiego różdżkarza z Żar (Sorau). Pierwsze pokłady wody stwierdzono na łąkach za „Domem Strzelca” (Schützenhaus) – dziś MGOK, drugie w lesie za gazownią miejską.  Druga lokalizacja okazała się bardziej korzystna na ujęcie wody. Wiercenie rozpoczęto na przełomie kwietnia-maja 1928roku przez Jasieńską firmę , a następnie wiercenia wykonała firma specjalistyczna z Cottbus .

 

Wykonano dwa odwierty - studnie głębinowe o głębokości około 35 m i 42 metrów. Powstałe w ten sposób Studnie artezyjske sięgają do głęboko położonych warstw wodonośnych, w których woda znajduje się pod ciśnieniem hydrostatycznym. Woda z odwiertu wypływa samoczynnie.

 

Woda przeszła pozytywnie wszystkie badania chemiczne stwierdzające, że nadaje się do spożycia.

 

W tym czasie burmistrz Fryderyk Augspach negocjuje z kilkoma firmami  budowę sieci wodociągów. Oferty złożyło 5 firm budowlanych.

 

Koszty inwestycji wzrosły do 350.000marek, i brak funduszy stał się dużym problemem.

 

Ostatecznie z 5 firm, które złożyły oferty w styczniu 1928 roku, wybrano firmę Franke-Werke z Bremen.

 

W trakcie realizacji projektu rozważano również połączenie sieci wodociągowej z miastem Lubsko (Sommerfeld). Jednak ilość wody mogłaby nie wystarczyć na zasilanie dwóch miast. Połączenie wodociągów i ich prowadzenie przez tereny bagienne i łąki dodatkowo powiększyła by inwestycję o długość około 6 km. Szczegółowe badanie i ekspertyzy wykazały, że samodzielna inwestycja będzie tańsza dla Jasienia. ( Koszt wody w Lubsku w tym okresie wynosił 29 fenigów za 1 m³ )

 

Dodatkowo należało by wybudować podłączenie sieci wodnej dla Lubska do wieży wodnej w Jasieniu  jako rezerwuar. Negocjacje pomiędzy Jasieniem a Lubskiem zakończyły się w dniu 1928 , brakiem porozumienia.

 

Prowadzone negocjacje z Lubskiem doprowadziły do przesunięcia terminu rozpoczęcia prac stacji wodnej z kwietnia na sierpień roku 1928. Pierwszy wykop pod wodociąg odbył się 3 sierpnia 1928roku, a 3 października 1928r rozpoczęto prace przy budowie wieży ciśnień. 28 października 1928 położono uroczyście kamień węgielny, wmurowując tradycyjnie pojemnik z  gazetami, monetami i oficjalnym pismem podpisanym przez obecnych przedstawicieli władz. Poświęcenie wieży ciśnień odbyło się 2 lutego 1929 roku.  Wieża miała ok. 22 metrów wysokości, wybudowana z cegły klinkierowej.  Hol był wyłożony płytkami, a budynek  posiadał wysokie okna.  Burmistrz zaproponował by w dolnej części wieży i utworzyć muzeum krajoznawcze.

 

Zbiornik na wodę mieścił 100 kubików wody  i był podłączony do systemu wodociągów.

 

Zakładane koszty inwestycji 350.000 marek nie zostały przekroczone, a inwestycja wykonana.