Kościół wybudowany na przełomie XIII/XIV wieku w stylu gotyckim, przebudowywany w XV wieku posiada wnętrze barokowe z XVIII w.
Kościół od 1585 roku był kościołem filialnym podległym kościołowi w Budziechowie, a wcześniej podlegał kościołowi w Lubsku.
Kościół wybudowano na dawnej łące z otynkowanego kamienia polnego, otoczony cmentarzem i ogrodzony murem z kamienia polnego i częściowo murem z cegły. Na cmentarzu zachowało się jeszcze kilka nagrobów niemieckich mieszkańców.
Ceglana wieża kościelna datowana jest na lata 1717/18. Na zwieńczeniu wieży wiatrowskaz z napisem „OGVW 1736”. Wieża jest odeskowana. Przypuszczalnie nawa kościoła jest około 100 lat starsza od wieży.
Od północy dobudowana jest zakrystia z dwuspadowym dachem. Dobudówka z południowej strony posiada emporę (galerię) z arkadami dla właścicieli wsi, oraz kruchtę, a pod nią kryptę grobową o sklepieniu beczkowym. W krypcie znajduje się rząd trumien z drewna. Arkady od roku 1946 są zamurowane.
Pod Arkadami znajduje się zabytkowa tablica z siedmioma dziećmi urodzonymi pomiędzy 1698 rokiem a 1706, są to po części pozłacane płaskorzeźby ustawione obok siebie. Tablica poświęcona jest zmarłym dzieciom państwa Otto George von Wiedebach i Ursula M. von Bredow*.von Briesen
Kościół wewnątrz jest otynkowany, sufit wykonany z desek, podłoga ceglana. W kościele znajdują się organy, których wiek powstania jest nieznany. Po uszkodzeniu zostały zastąpione innym instrumentem - fisharmonią. Fisharmonia firmy Brüning & Bongardt. Barmen pochodzi prawdopodobnie z ok 1920 roku.
Obecnie w kościele znajdują się te dwa instrumenty. W kościele znajdował się drewniany ołtarz z obrazem przedstawiającą scenę „ostatniej wieczerzy” Leonarda da Vinci, który został zastąpiony w 1945r. obrazem maryjnym.  Po bokach ołtarza na wspornikach ozdobionych ornamentem roślinnym (akant) umieszczono dwie półnaturalnej wielkości rzeźby Mojżesza i Jana Ewangelisty. Na szczycie ołtarza znajdowała się kula ziemska nad głowami aniołów w chmurach ukoronowana przez Trójcę Świętą.

Zabytkowa ambona pochodzi z 1742 roku. Na bokach ambony namalowani są czterej ewangeliści oraz data - rok 1742. W kościele znajduje się zabytkowa tablica na kamiennym filarze z datą 1737, upamiętniającą zakończenie prac przy wznoszeniu wieży. W wieży kościoła znajdowały się trzy dzwony – duży, średni i mały. Dzwony pochodziły z roku 1737. Duży dzwon miał średnicę 98 cm. Okło roku 1832 wieża kościelna została uszkodzona i groziła zawaleniem. Uszkodzony został też środkowy dzwon. Najsmutniejszy los dla dzwonów kościelnych przyszedł podczas wojny w roku 1917. Duże braki surowców takich jak miedź, mosiądz czy srebro, powodowało przetapianie dzwonów kościelnych, dachów miedzianych, piorunochronów i innych elementów metalowych na potrzeby przemysłu zbrojeniowego. Z wieży kościoła w październiku 1917 roku zostały zdjęte i przetopione dwa dzwony, środkowy i mały. Został tylko jeden dzwon, największy.

W roku 1919 duży dzwon pękł, powstała głęboka rysa. Dzwon wisiał nieużywany do roku 1921. W tym to roku na polecenie konserwatora zabytków dzwon został przekazany na złom. Pan Alfred Büttner ze Świbnej, w 1922 roku ufundował trzy nowe dzwony dla kościoła w Jabłońcu. Wszystkie trzy dzwony na stronie przedniej miały imię fundatora oraz napis – napomnienie skierowane do wszystkich chrześcijan: „ O kraju, o kraju, słuchaj słów Pana”, po przeciwnej stronie nazwisko producenta Ulrich & Weule i rok 1922. Istnieje też informacja, iż dzwony te nazwano: Wiara, Nadzieja i Miłość. Po roku 1945 środkowy dzwon (Nadzieja) zdjęto z wieży kościelnej i przeniesiono do kościoła w Jasieniu.




Obecnie kościół pod wezwaniem św. Anny służy mieszkańcom Jabłonic i okolicznych wiosek. Przy kościele powstała drewniana kapliczka. W roku 2008 przeprowadzono remont dachu na kościele , wymieniono dachówkę oraz  przerowadzono remont części drewnianej wieży kościelnej. W roku 2012 przeprowadzono odnowienie elewacji zewnętrznej świątyni i wykonano "punktowe" odwodnienie kościoła. Do świątyni przeniesiono też część wyposażenia ze świątyni w Jasieniu.

 

Herb rodziny  v.Wiedebach Wycinek tablicy w kościele w Jabłońcu Herb rodziny v.Briese

 


* korekta : marzec 2012rok.
Informacja otrzymana od Pana Jana von Briesen z USA, na temat herbów rodziny von Bredow  i von Briesen. Wynika z niej, że w dotychczasowych publikacjach pojawia się błednie wymieniana rodzina von Bredow zamiast von Briessen na co wskazuje identyfikacja herbów.
Urszula von Briesen, jest córką Władysława Zygmunta von  Briesen z  Niwicy ( Ladislaus Siegmund v. Briesen auf Zibelle  ur. Kwiecień 1650r. zmar 31.05.1702r. miał brata Heinricha v. Briesen, a ich ojcem był Adam Siegmund v. Briesen).  Otto i Ursula (Urszula) byli rodzicami siedmiorga dzieci, które zmarły jako niemowlęta , pamięci im poświęcona jest tablica w kościele w Jabłońcu (Gablenz) z herbami rodzin von Wiedebach i von Briesen.




Zabytki kościoła w Jabłońcu

 


Tablica - epitafium (1706r.)

Barokowa kamienna tablica nagrobna siedmiu niemowląt - dzieci Ottona Georga von Wiedebacha i Ursuli M. von Bredow von Briesen*. Tablica znajduje się na ścianie dawnej galerii lokatorskiej w kościele. Tablica przedstawia niemowlęta z datami urodzin od roku 1698 do 1706. Wszystkie dzieci zawinięte są w tzw. powijaki w kolorach rodowych von Wiedebachów (czarno-żółte). Nad głowami kartusze herbowe. Legenda związana z ta tablicą opisana została przez L.Grzeję pt. Przekleństwo porzuconej. Lubskie Zeszyty Historyczne, z.4. Lubsko

Pamiątkowa tabliczka (1737r.)
Pamiątkowa tabliczka z łacińską inskrypcją : Anno 1737, upamiętniająca zakończenie prac przy wznoszeniu wieży kościelnej. W Kościele były jeszcze dwie inne pamiątkowe tabliczki z datami 1863 i 1901 upamiętniające remont wieży.



Ambona (1742r.)

Zabytkowa ambona pochodzi z 1742 roku. Na bokach ambony namalowani są czterej ewangeliści oraz data - rok 1742.

 


Instrumety muzyczne.

W kościele znajdują się organy, których wiek powstania jest nieznany. Po uszkodzeniu zostały zastąpione innym instrumentem - fisharmonią. Fisharmonia firmy Brüning & Bongardt. Barmen pochodzi prawdopodobnie z ok 1920 roku. Obecnie w kościele znajdują się dwa instrumenty.
 


Krypta grobowa
Krypta grobowa znajdująca się pod dawną galeria lokatorską w kościele. Prawdopodobnie powstała za czasów rodziny von Wiedebach. Krypta składa się z przedsionka, z którego prowadzą ceglane schodki do pomieszczenia z trumnami. Wejście do krypty było zamknięte drewnianymi drzwiami. W krypcie znajduje się obecnie ok 10 drewnianych trumien, w różnym stanie zachowania. Odnalazłem fragmenty 3 tablic upamiętniających pochowanych tu trzech żołnierzy z roku 1870, którzy zginęli w bitwie pod Saarbrick. 

 

Kamienna chrzcielnica

prawdopodobnie przywieziona tu z kościoła w Jasieniu po roku 1945, informacja ustna nie potwierdzona.


Dzwony.

W wieży kościoła w Jabłońcu znajdowały się trzy dzwony – duży, średni i mały. Dzwony pochodziły z roku 1737. Duży dzwon miał średnicę 98 cm. i ufundowany został przez F.Z. von Bredow, a wykonany przez Fryderyka Koernera z Żar. Brak zapisów czy wszystkie trzy dzwony były ufundowane przez von Bredow. Około roku 1832 wieża kościelna została uszkodzona i groziła zawaleniem. Uszkodzony został też środkowy dzwon. Najsmutniejszy los dla dzwonów kościelnych przyszedł podczas wojny w roku 1917. Duże braki surowców takich jak miedź, mosiądz czy srebro, powodowało przetapianie dzwonów kościelnych, dachów miedzianych, piorunochronów i innych elementów metalowych na potrzeby przemysłu zbrojeniowego. Z wieży kościoła w październiku 1917 roku zostały zdjęte i przetopione dwa dzwony - środkowy i mały. Został tylko jeden dzwon, największy.  W roku 1919 duży dzwon pękł, powstała głęboka rysa. Dzwon wisiał nieużywany do roku 1921. W tym to roku na polecenie konserwatora zabytków dzwon został przekazany na złom.

Pan Alfred Büttner ze Świbnej (ALFRED BÜTTNER z KREBSMÜHLE - Raczy młyn), w 1922 roku ufundował trzy nowe dzwony dla kościoła w Jabłońcu. Wszystkie trzy dzwony na stronie przedniej miały imię fundatora oraz napis – napomnienie skierowane do wszystkich chrześcijan: „O kraju, o kraju, słuchaj słów Pana”, po przeciwnej stronie nazwisko producenta Ulrich& Weule i rok 1922.

Dzwony odlała firma Ulrich & Weule z Apolda w Turyngii.  Dzwony te nazwano: Wiara, Nadzieja i Miłość.

Alfred Büttner urodził się w roku 1860, zmarł 15 kwietnia 1938r. i został pochowany w grobowcu rodzinnym w Świbnej. Żona Klara Lehman. Kupił młyn na Lubszy w Świbnej, uruchamiając w nim fabrykę śrub. Jego dom obecnie służy jako baza szkoleniowa dla ZHP. Fabryka i młyn zostały zniszczone.

Po roku 1945 środkowy dzwon (Nadzieja) zdjęto z wieży kościelnej i przeniesiono do kościoła w Jasieniu.

Największy z dzwonów jest obecnie zamocowany nieruchomo, lina porusza serce dzwonu. Unieruchomienie spowodowane jest tym, że masa dzwonu powodowała w czasie kołysania ruchy wieży.


źródła: H.E.Kubach, Die Kunstdenkmäler des Kreises Sorau und der Stadt Forst, i zebrane mat.niemieckojęzyczne.