Najstarsza informacja o wsi pochodzi z 1381 roku. Następnie wieś wymieniana jako dobro wasalne w rejestrze Panów Żarskich ( Herrschaft Sorau) w roku 1416.
Pierwszymi notowanymi od roku 1490 właścicielami wsi byli bracia (10.3.1494) Niclas von Gebeizig (proboszcz z Żar), i Jeronymus von Gebeizig. Anna, żona Jeronymusa, zajmowała się tymi dobrami, już wcześniej co pozwala domniemywać, iż wniosła je jako wiano do rodziny. ( Była kuzynką Jeremusa - inne źródła tak podają).
W 1508r. wieś Świbna jest już w posiadaniu innych rodów. Od 02.08.1508r do roku 1512 Świbna staje się własnością Krzysztofa von Grünberga.
Po nim w latach 1550 - 1772 wieś była w posiadaniu rodziny von Wiedebach z Biecza.
Pierwszym właścicielem Świbnej z tego rodu zostaje w roku 1550 Joachim von Wiedebach. Jego najstarszy syn Joachim von Wiedebach, odziedziczył Świbnę. Następnie wies dziedziczy Nicol von Wiedebach. Jeden z jego synów Otto Georg von Wiedebach urodzony Świbnej, który ożenił się z Ursula Hagdalene von Briesen, był prawdopodobnie budowniczym pałacu w Świbnej.
Wieś została sprzedana w 1772r, kolejnym właścicielom. Mieszkańcy wsi z tych czasów należą do cechu sukienników.
W 1830r. dobra szlacheckie za kwotę 26.480 talarów kupił podporucznik Ludwig Neumann, który następnie 15.8.1841r. za 53.600 reńskich talarów odsprzedał wieś dla Ernsta Ferdynanda Lucknerna. W 1845 za 45.000 talarów wieś kupił Adolf Heyne. W 1861 dochodzi do kolejnej transakcji, dobra kupił hrabia Schweinitz, a w 1863r. należą już do Emila Hermanna. W Świbnej zamieszkuje w tym okresie ok. 260 osób.
W Świbnej są rozróżniane dwa dobra: dobro szlacheckie tzw. Świbna I i dobro leśne Świbna II. Dobra szlacheckie, które w 1914r. obejmowały 393 ha, kupił Friedrich August Stauß za kwotę 360.000 marek. W 1929r. miało już tylko 148 ha. Dobro leśne Świbna II o pow. 230 ha. było w posiadaniu innego właściciela. Drzewostan był bardzo zniszczony, las został wycięty, a całość została sprzedana w 1926r fabrykantowi Nalork z Kunic, który na nowo zalesiał majątek. Świbne zamieszkuje w tym okresie ok. 200 mieszkańców. W 1932 zbudowano we wsi szkołę.
W roku 1945 do wsi wkroczyły wojska radzieckie.

 

Wies na mapie z 1937 roku.

 

We wsi Świbna zachowało się wiele kamieni granicznych i kamiennych drogowskazów, które powalone spotkać można w miejscach ustawionych przez dawnych właścicieli ziem. Na Skrzyżowaniu Świbna – Jabłoniec znajduje się kamień z widoczną datą 1831 i napisem nach Gablenz, w innym miejscu napotkać można kamień graniczny z napisem Gassen - Zwippendorf.
Za wsią w kierunku Jabłońca po prawej stronie znajduje się dawny cmentarz wiejski.      

 

 

Thomasmühle, Zwippendorf.  -  tzw. Młyn Tomasza ze Świbnej

Na początku roku 1688r dzięki zgodzie hrabiego Erdmana von Promnitza  Pana z Żar w Świbnej wybudowany został młyn. Obok tego młyna z mostu wedle legendy z Jabłońca, utopiła się Katarzyna.  Wraz z młynem dzialała piekarnia, oraz istniały zabudowania mieszkalne i gospodarcze. W 1938r. jako mieszkańcy wymieniani są  piekarz: Otto Jakob i młynarz: Max Wilde. Obecnie pozostały jedynie resztki fundamentów.

 

 

Alfred Büttner  - Krebsmühle – tzw. Raczy Młyn

Około roku 1900 młyn we wsi kupił na własność Alfred Büttner z Żar, który wybudował obok niego fabrykę produkującą śruby i gwoździe oraz okazały dom z ogrodem oraz basenem. W roku 1925 w fabryce zatrudniał już 52 osoby.
Büttner znany jest również z ufundowania wielu dzwonów kościelnych dla okolicznych miejscowości. zmarł 15.04.1938r. i został pochowany w rodzinnym grobowcu w Świbnej w pobliżu fabryki.


Widok Fabryki z ok 1910roku.


Dom A.Büttnera po II wojnie światowej zostaje przekazany dla Fabryki Maszyn i Urzadzeń Przemysłu Spoywczego „Spomasz” w Żarach, i przenaczony zostaje na ośrodek kolonijny. W budynku zostaje przeprowadzony remon oraz wyremontowano basen odkryty zasilany wodą z rzeki Lubszy. 
Kalejnym właścicielem obiektu w 1992 roku zostaje ZHP. Od 2004r. nosi budynek nazwę „Harcerski Ośrodek Leśny Dwór”. I zapewne tylko dzięki funkcjonowaniu tu ZHP budynek przetrwał do dnia dzisiejszego.

 




Zdjęcia z roku 2014 ( Budynek, teren ośrodka, pozostałości basenu)

 

 


źródło: Kunstdenkmäler d.Krs.Sorau , www.goniec.org