Majątek Jasionna i Jurzyn miał tych samych właścicieli.

Właścicielami Jasionnej w roku 1538 są bracia Balthasar i Kacper (Caspar) von Kalckreuth. Bracia przeprowadzili podział dóbr, po której wieś Jasionna (Jessen) przypadła dla Balthasara. Odtąd Kacper posiadał wieś Jasionna razem ze Świbinkami (Schniebinchen), a w 1562r. kupił też wieś Bronice (Brinsdorf) od kuzyna Eusebiusa von Kalckreuth. Kacper nie posiadał męskich spadkobierców. Po jego śmierci dobra przeszły na synów brata Balthasara: Balthasara, Caspara i Friedricha. Bracia podzielili ojcowską posiadłość 4.11.1576r. W wyniku podziału Caspar i Friedrich otrzymali majątek Jasionna (Jessen).

Kacper von Kalckreuth ożenił się z Urszulą von Mauer. Oni otrzymali dnia 26.1.1577 Jasionną część Nowej Roli (Niewerls) oraz Świbinki (Schniebinchen). Do pełni szczęścia ojciec panny młodej Nickel von Mauer zażądał 1400 talarów „za rękę córki”. Kacper posiadał jedynie 1000 talarów, musiał więc resztę pożyczyć od brata. Sytuacja finansowa Kacpra pogarszała się z roku na rok doprowadzając do sprzedaży dóbr w 1577 roku bratu Fredyrykowi oraz dla rotmistrza Hansa von Kottwitz. Kacper zmarł w roku 1593 nie pozostawiając męskiego spadkobiercy. Kolejnym właścicielem majątku był Hans von Kottwitz, który w roku 1581 pod zastaw majątku pożyczyć 3000 talarów od von Schütza. W dokumencie z 12.3.1582 wymieniany jest już jako właściciel Jasionnej. Hans miął dwie żony. Jego drugą żoną została Emerentia von Fürstenauer, zostając macocha dla jego synów z pierwszego małżeństwa Andrzeja i Antoniego. Hans von Kottwitz umarł 30.5.1595r. Jego synowie sprzedają Jasionnę dla macochy. Jasionna w 1596roku przechodzi na Hansa Christopha von Göllnitz, a w 1639 dziedziczą synowie Gün¬ther i Kacper.

Do 1647r. mieszkali razem z matką i siostrami, następnie podzielili majątek między siebie. W 1652 Kacperr przejął Jasionną. Dobra były już zrujnowane. W tym czasie cierpiały wszystkie majątki ziemskie na Łużycach, z powodu wojny. Kacper von Göllnitz w 1654 ( lub 1653r.) sprzedał wieś dla Ulricha Wenzel von Biberstein Pana na Forście i Brodach. A te po jego śmierci 30.06.1655 r. (był kawalerem) przeszły na jego siostry Zofię i Elżbietę von Biberstein Początkowo dobrem rozporządzała Zofia, a w 1658r. Elżbieta. Majątek staje się tzw. Alodium. Była to ziemia stanowiąca nieograniczoną własność, wolną od zobowiązań i ciężarów feudalnych Elżbieta sprzedawało majątek wspólnie z mężem (Johann Albrecht von Ronow) 7.11.1659r. za kwotę 7000 talarów baronowej Helenie von Dyhern z domu von Zeschau. Baronowa nie miała dzieci i majątek przepisała na bratanka Zygmunta von Zeschau. Zmarła w 1669r. Wizerunki Zygmunta von Zeschau i jego żony Anny Margarethe von Dyhern można zobaczyć w kościele w Dłużku. Znajdują się tam ich „tablice nagrobne”. Zygmunt von Zeschau przedstawiony jest jako wytworny Pana w bogatym barokowym stroju z kapeluszem z piórkiem w lewym ręku. Drugi kamień przedstawia szlachciankę w bogatej sukni z trenem, naszyjnikiem z pereł i śpiewnikiem w lewej ręce.
W roku 1683 jako właściciel Jasionnej jest notowany Otto Friedrich von Heyde , który budował w latach 1681-84 nowy pałac i zrobił wiele dla uświetnienia posiadłości.
W roku 1739 majątek sprzedano bratankowi Zygmunta Baltazarowi von Zeschau. Następnie w 1743r. odziedziczył wieś jego syn też Baltazar, który zmarł w Jasieniu 18.07.1784r., a wieś dziedziczy jego syn również o imieniu Baltazar. Około roku 1775 przypuszczalnie pałac został gruntownie przebudowany. Balthasar von Zeschau umarł w wieku 63 lat w Jasionnej dnia 17.1.1810. Jasionna (wraz z Jurzynem) miała wartość 40.000 talarów i przeszły na najstarszego syna Ernsta Balthasara von Zeschau (1786-1832), który to majątkiem już od 1778 zażądał. Syn jego rotmistrz Hugo Bal¬thasar, sprzedaje dobra, których wartość jest oszacowana na 30.000 talarów, Jasionna zajmuje 1153 morgi, Jurzyn – 451 morg ziemi w 1858 r. Oba dobra szlacheckie zostały podzielone. Wieś Jasionna w 1861r. z pięknym zamkiem kupił Hasso von Wedel.



 Dwór w Jurzynie z ok 1945roku


Źródło: materiały niemieckojęzyczne, Die Kunstdenkmäler des Kreises Sorau und der Stadt Forst