Młyn położony był za wsią. W rejestrze gruntowym z 1381 roku, zapisano, że sędzia wsi „Rostck” (Roztoki) posiada młyn i korzystał z niego, co pozwala przypuszczać, że młyn mógł być w dzierżawie. W 1585 roku właścicielem młynu jest Symon Holzspick. Kolejnym prawdopodobnie młynarzem był  Matthes Petzschke. Następnie młyn przeszedł w ręce Heinricha Friedricha i jego rodziny, który w 1725 roku jako wdowiec poślubił Annę Marię Scholtz, wdowę po młynarzu z Witzen.  W 1801 roku młyn przeszedł na system wagowy, zastępując dawny system miar objętościowych. Ostatnie wybudowane budynki młyna datowane są na 1797, co potwierdzał zachowany znak na dachówce „H H 1797” (Heinrich Horn). W 1811 roku młyn zakupił Johann Gottlieb Horn za 1500 talarów, przejmując prawa dzierżawy. Młyn zajmował się tłoczeniem oleju z nasion oleistych, mieleniem zboża, uruchomiono też mały tartak. Pod koniec XIX wieku część działalności młyna została zamknięta produkcja skupiała się głównie na pracy w tartaku. 
W 1835 roku młyn został sprzedany w wyniku przymusowej licytacji kowalowi Gottlobowi Mücke. W 1914 roku jego córka Emma, poślubiła Alberta Neumanna, który kontynuował działalność młyna. Młyn funkcjonował, do II wojny światowej, zajmując się zarówno młynarstwem, jak i hodowlą ryb w stawie. 


Widok młynu.