Młyn znajdował się na uboczu za wsią w kierunku północno-wschodnim, nad strumieniem płynącym w kierunku Roztok (Rodstock). Do młyna należał staw ok. 1 morga powierzchni, w którym trzymano ryby, a w strumieniu pstrągi.
Był to niski budynek z muru pruskiego, z dużym kołem wodnym na ścianie szczytowej napędzany wodą od dołu. 
Z czasem jaz wodny ulegał zniszczeniu, woda zerwała drewniane konstrukcje.
Najstarsze wzmianki o młynie pochodzą z początku XIX wieku. W księgach cechowych młynarzy ok. 1821 zapisano młynarza Johanna Georga Stephana. Współpracował od z innymi młynarzami z okolicy takimi jak Kruschwitzem z młyna Haa-Mühle i Friedrichem z młyna Rodstocker Mühle. W 1814 przyjął do nauki swojego syna, Johanna Gottfrieda Stephana, który w 1817 zakończył naukę.
W 1824 ogłoszono zamiar sprzedaży młyna za kwotę 1312 talarów wraz z gruntami 10 mórg pól i 2 mórg łąki.
Kolejnym właścicielem młyna został  Johan Gottfried Krüdemann Lübeck młynarz z Witzen. 
W 1836 rozpoczęto sądową sprzedaż młyna, którego właścicielem była już Maria Elisabeth Garpe (z domu Lange). Młyn zapewne odziedziczyła.
Kolejne informacje o młynie pojawiają się w 1870, młynarzem był Traugott Neumann.
Następnie młyn w 1909/10 kupił Gottlieb Scholzke zakładając młyn rodzinny.
Kolejnym właścicielem został jego syn Gustav Scholzke, młyn posiadał nr budynku 34.
W  XX wieku działalność młyńska zmalała, powodzie uszkodziły młyn, a naprawa byłaby zbyt kosztowna. Młyn pracował tylko częściowo do rozdrabniania ziarna, napędzany już silnikiem spalinowym zamiast wodą. Ostatecznie młyn przestał być używany, stawy wyschły, budynek popadł w ruinę.



Mapa z zaznaczoną lokalizacja młyna.