W 1872 skończył się okres władania majątkiem Gassen przez rody szlacheckie, ostatni z nich ród von Rabenau sprzedał majątek rycerski Gassen za 102 000 talarów dla rolnika Friedricha Bruno Heringa oraz kupca Gustava Adolfa Müllera. Obaj pochodzili z Drezna i obaj zmarli w Gassen. F.B. Hering zmarł 18 kwietnia 1874 roku w wieku 36 lat, a po jego śmierci, G.A. Müller (były właściciel fabryki cygar), stał się jedynym i ostatnim właścicielem majątku Gassen. Kiedy zmarł 21 czerwca 1881 roku, pozostawił majątek swojej żonie Emmie, z domu Baumgart, która postanowiła go jak najszybciej sprzedać.
Majątek Gassen był w dobrej kondycji, co potwierdzają dane o hodowli zwierząt z 1873 roku: 10 koni, 45 krów, 260 owiec, 7 świń i 2 kozy w pięciu gospodarstwach majątkowych.
W tym czasie majątek Gassen obejmował – 360 ha, z czego 128 ha stanowiły pola uprawne, 73 ha łąki i pastwiska niskiej jakości, 11,5 ha lasy. Pozostałą część stanowiły zabudowania gospodarcze, drogi oraz 4,4 ha powierzchni wodnych. W takiej formie majątek został zaoferowany miastu za 95 000 talarów. W międzyczasie talar pruski został zastąpiony przez markę Cesarstwa Niemieckiego, a przed społecznością miasta Gassen pojawiło się nowe wyzwanie: zdobycie 285 000 marek na zakup majątku.
Tą sprawą musieli zająć się przede wszystkim Burmistrz i pracownicy magistratu. Burmistrzem był w tym czasie major w stanie spoczynku Weber.
Ostatecznie decyzję musiała jednak podjąć Rada Miejska, która wówczas składała się z dziewięciu członków: przewodniczącego, kupca Weicherta, jego zastępcy – kupca Schieblicha oraz radnych – szewca Trägera, handlarza drewnem Klinkego, tkacza Puscha, ślusarza Herbstta, kuśnierza Herrmanna, właściciela fabryki Flöthera i garncarza Hellwiga. To właśnie oni zdecydowali o przyszłość miasta Pod koniec sierpnia 1881 podjęto decyzję o zakupie dawnego majątku Gassen.
Przeprowadzono konsultacje – referendum z mieszkańcami. Na zwołanym 2 września 1881 roku posiedzeniu z mieszkańcami, decyzja o zakupie uzyskała prawie jednogłośna zgodę.
Zakupiony majątek miał zostać podzielony na działki i sprzedany, a z część planowano utworzyć majątek miejski i oddać go w dzierżawę. Burmistrz Max Adolph Renatus Moritz Weber uzyskał zgodę mieszkańców, oraz potrzebne obligacje o nominale tysiąca marek. Miasto przeprowadziło negocjacje z bankiem z Sorau (Żar) i uzyskać pożyczkę w wysokości 90 000 marek na 5% z ustalonym planem spłat. Ponieważ planowano sprzedaż działek, teren majątku nie mógł być obciążony hipoteką. Konieczne więc były poręczenia, które kilku obywateli miasta udzieliło z całym swoim majątkiem. Dodatkowe zabezpieczenie w wysokości 195 000 marek, miało pochodzić ze sprzedaży działek i przekształcenia pozostałej części majątku w dzierżawę. A to mogło trwać ponad rok. Mieszkańcy zostali poproszeni o dobrowolne poręczenia.
8 września 1881 roku podpisano akt notarialny zakupu, a już następnego dnia majątek został przekazany miastu – wraz z całym inwentarzem żywym i martwym. Sprzedająca – wdowa Müller, z domu Baumgart, urodzona w Sommerfeld Lubsku zatrzymała swoje meble, wyposażenie domowe oraz dwa powozy oraz konie. Podarowała kościołowi duży, pozłacany żyrandol. Ponadto założyła fundację o kapitale 300 marek, z której odsetki miały być wypłacane potrzebującym robotnikom, którzy u niej pracowali. Biuro burmistrza, administracja urzędu oraz jego mieszkanie burmistrza do 1881 roku mieściły się w domu przy Wilhelmstraße. Po podpisaniu umowy burmistrz Max Adolph Renatus Moritz Weber i cała administracja przenieśli się do pałacu. Kasa miejska znajdowała się jeszcze w domu skarbnika, mistrza introligatorskiego Gründera i została przeniesiona do pałacu dopiero po jego śmierci w 1897 roku. Magistrat i Rada Miejska również przeniosły się do Pałacu gdzie od teraz odbywały się obrady. 28 października 1881 roku odbyło się pierwsze posiedzenie Rady Miasta w nowej siedzibie.  W mieście Gassen na cześć burmistrza nazwano jego nazwiskiem ulice Webera.