Pierwsza informacja o wsi pochodzi z rejestru Bibersteinów z roku 1381, gdzie wymieniana jest jako Gosteschaw. Była w posiadaniu rodu von Sallgastów. Następnie wieś przeszła pod bezpośredni zarząd żarskiej dworskiej kancelarii. Za wsią w stronę Roztok istniała "Gajówka". We wsi pierwotnie domy i stodoły były drewniane z bali kryte strzechą, częściowo o zabudowie szachulcowej. Mieszkało to kilku pszczelarzy należących do cechu w Sorau (Żary). Właścicielami wsi w latach 1448–1456 była rodzina von Rogewitz (Rackwitz), a w 1528 roku Guschau stało się lennem dla Ursuli von Münsterberg, żony Hieronima von Bibersteina. Około roku 1800 wymienianych jest we wsi 18 rolników (Bauer), 7 ogrodników (Gratner) i 8 innych mieszkańców.
W okolicy wsi znajdowały się tereny łowieckie obejmujące swoim zasięgiem ponad 500 ha ziemi.
W 1693 roku doszło do konfliktu między chłopami z Guschau, a urzędnikami rodu Promnitz. Spór dotyczył nadużyć ze strony urzędników ziemskich, którzy nakładali na chłopów dodatkowe obowiązki i wyzyskiwali ich pracę. Mieszkańcy Guschau zostali zmuszeni do nadmiernych świadczeń, takich jak obowiązkowa praca na winnicach czy przewożenie drewna, co wywołało bunt wśród chłopów. 
Skargi mieszkańców Guschau wskazują na brutalne traktowanie przez urzędników. Chłopi zostali oskarżeni o brak posłuszeństwa, a w odpowiedzi zostali aresztowani i przetrzymywani w kajdanach przez kilka dni oraz odebrano im zwierzęta gospodarskie
Doprowadziło to do sytuacji, że mieszkańcy wsi Guschau zatrudnili adwokata, który napisał w ich imieniu skargę do księcia. Książę okazał zainteresowanie sprawą i  wezwał właścicieli ziemskich do wyjaśnienia sprawy. Ostatecznie odbyły się negocjacje, których wynik nie jest znany, zapewne część spraw została załatwiona ale nie wszystkie.

W 1381 w Guzowie było 6 pszczelarzy, nie podlegali oni właścicielowi wsi lecz 4 podlegało staroście w Syrau (Żary), 2 staroście w Rodstock (Roztoki).

Potwierdza to, że pszczelarstwo było trzymane w rękach władzy Państwa Stanowego Żary, a pszczelarze byli specjalną grupą funkcjonariuszy gospodarczych, zarządzanych centralnie przez starostów.

Guzów po okresie władania przez von Sallgast stał się wsią kameralną (Kammerdorf), co oznacza, że dochody z wsi płynęły bezpośrednio do "kamery" (skarbu) Państwa Stanowego Żary, a nie do prywatnego właściciela.
Informacje wymieniają też w okolicy wsi istnienie młyna wodnego (Wassermühle) od ok.1818 do 1864. 

W 1723 wymienia się 31 gospodarstw.

rok: Aż 31 dymów (gospodarstw/ognisk domowych).
Wieś posiadała pieczęć wiejską wymienianą w 1739 i 1813.



Na terenie wsi przy przebudowach domów odkrywano, zakopane "skarby", a wieści w zmienionych ustnych przekazach opisywane były w różnych niemieckojęzycznych publikacjach, jedna z nich opisuje, że podczas rozbiórki starej stodoły krytej słomą, która miała pochodzić jeszcze z czasów Wojny Trzydziestoletniej, rolnik Wilhelm Zech znalazł garniec wypełniony monetami. Monety te, zostały przekazane dla burmistrza Gassen, który 24 maja 1882 wydał komunikat o znalezieniu starych srebrnych monet, z możliwością odbioru ich w ciągu 3 miesięcy przez dawnego właściciela. Monety znajdowały się jeszcze zapewne w Ratuszu  po roku 1897. Co się z nimi stało ostatecznie...

Na przełomie XX wieku Guschau liczyło około 200–300 mieszkańców, którzy mieszkali w 52 gospodarstwach chłopskich, półchłopskich, ogrodniczych i chałupniczych. Część z gospodarstw posiadało własny fragment lasu. Głównym źródłem utrzymania było rolnictwo. Dzieci uczęszczały do szkoły w Witzen.

Winnice we wsi miały długości ok 1 km, na wzniesieniu, nachylenie południowe. Znajdowało się tu kilka winnic, w tym od roku 1758 tzw. "Nowa Winnica".

 

 karta pocztowa z ok. 1900r

Fragment mapy z 1939 r.