Wieś wymieniana jest pierwszy raz w 1381 w rejestrze Panów Żarskich „Herrschaft Sorau“ pod nazwą "Lobischen", następnie staje się dobrem wasalnym rodziny von Gebeizig. W dokumencie z 10.03.1494 wieś należy do braci Niklasa, Hansa i Hieronymusa von Gebeizig łącznie z innymi dobrami, takimi jak wsie Świbna i Jaryszowa. Bracia w 1508 sprzedali wieś Lipsk Żarski dla Petera von Steinkellera. Jak długo właścicielem był Steinkeller nie można dokładnie ustalić. Dopiero pod koniec 16 wieku jako nowy właściciel wymieniany jest Carl Magnus von Loben.
Carl Magnus von Loben miał syna Carla Heinricha, a ten z kolei miał syna Gottfrieda Magnusa. Lipsk Żarski (Liebsgen) był sprzedany w 1671 przez Carla Heinricha von Loben dla Christiana Siegmunda von Rohr.
Ten posiadał też majątek Jaryszów, który kupił dnia 19.11.1693 od Hansa Georga von Stentzsch, a który to wcześniej je nabył od Petera von Steinkeller a ten kupił je od braci von Gebeizig.
Christian Siegmunds von Rohr miał syna Heinricha Siegmunda. On to w 1716 roku odziedziczył po ojcu Lipsk Żarski.
Christian Siegmund von Rohr żenił się trzykrotnie. Z pierwszego małżeństwa miał 4 córki, z drugiego 2. Wymieniane są też jego córki: Juliane Elisabeth, która wyszła za mąż za Seyfrieda von Stutterheim w 1716 i Christiane Marie, w 1709 wyszła za mąż za rotmistrza (Adama)Abrahama Friedricha von Köckritz.
W roku 1712 dobra szlacheckie Lipsk Żarski wraz z folwarkiem oddalonym ok. 2 km od Lipska przeszły na Joachima Friedricha von Heyde. Było to wynikiem ugody zawartej po sporze sądownym z dzierżawcami Carlem Franzem von Stentzsch i Carlem Ottonem von Wiedebach z Golina.
W 1740 roku właścicielem dóbr został Wolf Friedrich von Heyde, syn Joachima Friedrichsa. Był on pasierbem Heinricha Wilhelma von Kopping i jego żony Marth Elisabeth von Pannwitz. Jak długo Lipsk Żarski (Liebsgen) był w posiadaniu rodziny von Heyde nie wiadomo.
Faktem jest, że już w 1740 posiadłość przeszła na Karla Ernsta von Sommerfeld, który w 1748 roku ożenił się z Anną Dorotą Göttliebe von Bünau z Lisiej Góry (Liesegar). Jej ojcem był Christoph Ernst von Bünau.
Jego drugi syn Karl Erdmann (1750-1820) został następnym posiadaczem majątku z rodziny von Sommerfeld.
Na początku 19-go wieku było wielu często zmieniających się właścicieli Lipska. Różną też cenę sprzedaży osiągano za majątek. I tak w 1820: 30000 talarów, 1829: 20500 talarów, 1832: 20500 talarów.
W roku 1844 jako właściciel wymieniany jest aptekarz Mylius, który posiadłość sprzedał w 1847 za 20000 talarów dla Hermanna von Goldammer, następnie odziedziczyli majątek jego synowie.
W 1907 roku jako właściciel jest wymieniany Besitzer. Majątek obejmowało wówczas 189 ha (bez folwarku), kolejnym właścicielem był Kurt Bodenstein.
W 1921 majątek ma powierzchnię 320 ha (z folwarkiem), a właścicielem jest Hans i Elsa Thielemann.
Ostatnimi właścicielami w 1929 był Jan Heemink, który posiadał też młyn wodny i 12 ha ziemi, a po nim Curt Lehmann.

 

 

Zestawienie chronologiczne właścicieli majątku Liebsgen 

I. Rodzina von Gebelzig (XV w. - 1508), rodzina ta posiadała wieś jako lenno wasalne państwa żarskiego
  Niklas, Hans i Jeronymus von Gebelzig, bracia wymienieni w liście lennym z 10.03.1494, Niklas był proboszczem w Żarach,
 Bracia sprzedali Liebsgen i Gersdorf - Peterowi von Steinkeller

II. Rodzina von Steinkeller (od 1508)
   Peter von Steinkeller  otrzymał list lenny na dobra 02.08.1508

III. Rodzina von Löben (koniec XVI w. - 1671)
    Carl Magnus von Löben,  Pan na „Liebsen” 
    Carl Heinrich von Löben, syn Carla Magnusa
    Gottfried von Löben, syn Carla Heinricha, chrzest 09.08.1669 Cunau, posiadał majątek Grossen-Bohre

IV. Rodzina von Rohr (1671-ok. 1712)
    Christian Siegmund von Rohr, kupił Liebsgen w 1671, kapitan (Hauptmann) hrabiego Promnitza w Brodach (Pförten), miał 3 żony,
    posiadał łącznie 6 synów i 7 córek, z których większość zmarła przed 1702. Córka Juliane Elisabeth (zm. 1716) wyszła za Seyfrieda von Stutterheim, córka Christiane Marie wyszła 22.06.1709 za Abrahama Friedricha von Köckritz
    Heinrich Siegmund von Rohr, jedyny syn, który przeżył ojca, przejął spadek w 1715, pełnił funkcję łowczego

V. Rodzina von d. Heyde i von Kopping (1712-ok. 1740)
    Joachim Friedrich von d. Heyde,  uzyskał majątek drogą sądową w 1712 roku po sporze z dzierżawcą von Stentzsch i Carlem Otto von Wiedebachem
    Wolf Friedrich von d. Heyde,  wzmiankowany w 1740, prawdopodobnie syn Joachima Friedricha
    Martha Elisabeth von Kopping (z d. von Pannwitz), matka lub macocha Wolfa Friedricha, wymieniana jako właścicielka w 1740

VI. Rodzina von Sommerfeld (ok. 1740-1820)
    Karl Ernst von Sommerfeld und Falkenhayn (1718-1752), ślub w 1748 z Anną Dorotheą Göttliebe von Bünau (1726-1813), służył w wojsku
    Karl Erdmann von Sommerfeld (1750-1820),  drugi syn Karla Ernsta, kolejny właściciel majątku

VII. Właściciele nowożytni (XIX -XX w.)
    Mylius, Aptekarz, właściciel w 1844
    Hermann von Goldammer, kupił majątek w 1847, ur. 1803 w Schernitz, zm. 1877 w Dittersbach. Syn Friedricha von Goldammer i Clementine von Dyhern, miał dwóch synów; drugi urodził się w Liebsgen w 1834
    Carl Friedrich Ehrlich,  właściciel w 1885 
    Kurt Bodenstein, właściciel w 1907, Rotmistrz (Rittmeister).
    Hans Thielemann i żona Elsa, właściciele w 1921
    Jan Heemink,  właściciel w 1929
    Curt Lehmann

 

 

 



Hammermühle początkowo funkcjonował młyn wodny, rozbudowany później do zakładu przetopu metalu oraz kuźni. Z okolicy przywożono tzw. rudę darniową, którą przetapiano na stal. Przy młynie działała też piekarnia, przez pewien czas funkcjonowała tu farbiarnia i papiernia. Po 1945 zostały tylko gruzy.

Mapa z 1939 r.