Dawna osada leśna.  Około roku 1700 powstała kolonia „Neu-Sablath” na wrzosowisku (Neudorf). Zwana później Neudorfu. 
Osada była zamieszkała do 1945 roku. Od 1800 roku kolonia ta powiększyła się z 2 do 7 gospodarstw.
Osada ta pojawia się na mapach od około 1766. W okresie 1703 - 1745 za czasów Johanna II von Promnitza, który jako zamiłowany myśliwy często polował w okolicznych lasach, a w Sablath (Zabłocie) wybudował sobie pałac, podjęto działania osiedlania nowych mieszkańców w osadzie. Już od 1695 roku w okolicy Sablath wybudowano leśniczówkę, w której mieszkał wyższy urzędnik leśny. Podlegali mu leśnicy oraz łowczy.  Na początku XVIII wieku, z inicjatywy von Promnitz, zaplanowano wybudowanie większej osady na tym terenie.
Prace rozpoczęto około 1721, jednak nie było wielu chętnych do osiedlania się w nowym miejscu, i ostatecznie tylko kilka domów powstało. Z informacji z 1739 wynika, że w osadzie „Neu-Sablath” ostatecznie zostanie zaniechana budowa, i pozostają jedynie dwa zamieszkałe domy. Najstarsze zapisy o leśnikach z Neudorfu pochodzą z lat 1729-1730. W 1806 Carl Siegmund Ducklaus z Tauchel otrzymał pozwolenie na budowę nowego gospodarstwa w Neu-Sablath. 

Osada do 1945 nie posiadała oświetlenia elektrycznego, a mieszkańcy Neudorfu mieli prawo do bezpłatnego pozyskiwania żywicy sosnowej z wyznaczonej części lasu państwowego – na własny użytek. 
Obszar leśny gdzie znajdowała się osada/kolonia podlegał pod Christianstadt (Krzystkowice obecnie Nowogród) i był nadzorowany przez leśników. 
W okolicy na tzw. „Wolfsberg" (Wilcza Góra) wznosiła się wieża obserwacyjna przeciwpożarowa. Miała ona trzy kondygnacje, 15 m wysokości, drewniana na planie kwadratu, z drabinami prowadzącymi na zadaszoną platformę. Przy dobrej pogodzie widać było Śnieżkę.
Po I wojnie światowej dyżury na wieży pełniłnili mężczyźni z Neudorfu. 
4 czerwca 1832 roku wybuch ogromny pożar, który rozprzestrzenił się błyskawicznie, a dzięki błyskawicznej reakcji mieszkańców Neudorf został opanowany.
Mieszkańcy Neudorf znajdowali zatrudnienie przy pracach leśnych, a w zamian otrzymywali prawo do zbierania drewna i ściółki.
Wybudowano drogę około 3 km z Sablath (Zabłocie) do Neudorf, brukowaną, co roku układano kolejny odcinek. W czasie II wojny światowej powstała betonowa droga z Neudorf do Legel (Łagoda), prawdopodobnie na potrzeby pobliskiej fabryki dynamitu.

Zachowała się opowieść o dziewczynie, która służyła w leśniczówce w Neudorfie lub Sablath (Zabłocie). Leśniczy miał z nią romans, a dziewczyna zaszła w ciążę. Leśniczy obawiając się o swoją karierę, pewnego dnia kazał jej iść za sobą z łopatą w głąb lasu i kopać dół. Gdy dziewczyna skończyła, zastrzelił ją, a ciało zakopał. Ponieważ planowała wkrótce odwiedzić dom rodzinny, jej zniknięcie nie wzbudziło od razu podejrzeń. Jednak po czasie zaczęto plotkować. Pewien parobek, zwolniony przez leśniczego, zaczął opowiadać o sprawie. Plotki dotarły do władz, które wezwały leśniczego na przesłuchanie. Ten jednak, w drodze na wezwanie, w lesie popełnił samobójstwo.
Faktem jest, że jeszcze po roku 1900 pracownicy leśni kładli, w tym miejscu gałązki jodły, aby upamiętnić ofiarę zbrodni.





Lokalizacja osady na mape z okresu 1919-1945, lokalizacja GPS: 51.827941, 15.119536