Początkowo mała cegielnia ręczna przy drodze do Gablenz (Jabłoniec), którą kupił mistrz murarski Emil Freytag ze Sommerfeld (Lubsko), prowadzący wcześniej firmę budowlaną Panke i Höniger. Był też jednym z założycieli Sommerfelder Ziegelwerke Freytag, Roll & Kreutz.

Emil Freytag zmodernizował zakład, wprowadzając produkcję dachówek przy użyciu maszyn parowych. Około 1896 roku przekazał prowadzenie firmy swojemu synowi Theodorowi Freytagowi oraz dwóm zięciom: budowniczemu Clemensowi Eichholtzowi z Berlina i właścicielowi majątku Curtowi Rückartowi z Taudrel.

Theodor Freytag, znający dobrze branżę ceglaną, rozwinął działalność firmy, która była znana z wysokiej jakości produktów, szczególnie wśród kupców materiałów budowlanych w Berlinie, a także na obszarach Prus Wschodnich i wybrzeżu Morza Północnego.
Po kilku pożarach w 1902 i 1906 roku zakład został rozbudowany, dodano dwa piece komorowe, a w latach 1909/10 rozbudowano piec pierścieniowy o kolejne cztery komory, zastępując sezonową produkcję całoroczną.
Po I wojnie światowej zmodernizowano park maszynowy i zwiększono moc silników parowych z 80 do 220 KM.
Podczas II wojny światowej zakład musiał zaprzestać produkcji, a jego budynki zostały przejęte na magazyny materiałów wojennych.

W zakładzie produkowano klinkier budowlany, dachówki. Produkty były znane w całych Niemczech, m.in. wybudowano dworzec w Berlinie. Złoża gliny do dnia dzisiejszego są eksploatowane, mimo, że obecnie cegielnia już nie istnieje.

   

zdjęcia wnętrza cegielni, widok na silniki i suszarnie cegieł. Zródło: Sorauer Heimatblatt, Gasener Nachrichten


Fragment mapy z 1939 r. na czerwono zaznaczono cegielnię.
lokalizacja po prawej stronie drogi do Jabłonic z Jasienia.