W Gassen działała firma rodzinna Paula Geicka produkująca drewniane podeszwy do butów (niem. Holzsohlen).
W dawnym młynie kostnym należącym do rodu von Rabenau zlokalizowanym na dopływie młyńskim od rzeki Lubszy w bliskiej odległości od linii kolejowej powstała rodzinna firma Geicka.
W młynie tym rozdrabniano kości na paszę dla zwierząt. W 1840 roku Hermann Geick kupił młyn oraz przylegające pola. Po zakupie młyna nowy właściciel otrzymał też prawo do korzystania z wody kanału młyńskiego.
W tym okresie rozwijała się produkcja tkanin i Hermann Geick pierwotnie po to kupił dawny młyn i założył zakład do wstępnego przygotowywania tkanin. W 1894 roku zakład przestawił produkcję na drewniane podeszwy. W 1906 roku syn właściciela, Paul Geick, przejął fabrykę i zmodernizował ją. Z odpadów drewnianych po produkcji wytwarzano drewno opałowe. Podeszwy wytwarzano z drewna olchowego, a powstające wióry były pożądane przez pobliskie masarnie do wędzenia.
Głównymi odbiorcami drewnianych podeszw były kopalnie węgla brunatnego oraz huty szkła. Firma potrafiła wyprodukować około 8000 podeszw tygodniowo. Do produkcji używano tylko drewna suszonego na powietrzu, więc konieczne było utrzymywanie dużych zapasów magazynowych. Drewno kupowano głównie od zarządu lasów hrabiego Brühla oraz od okolicznych nadleśnictw.
W 1929 roku zakład został poważnie uszkodzony przez pożar. Paul Geick odbudował firmę i zmodernizował ją. Podczas II wojny światowej zakład zatrudniał 25 pracowników. Oprócz produkcji funkcjonował też mały zakład rolniczy.
Podczas wkroczenia wojsk rosyjskich w 1945 roku rodzina Geicka oraz niektórzy pracownicy zostali zabici.

 

Opracowano na podstawie publikacji Erich Tzschentke w Sorauer Heimatblatt, Gasener Nachrichten.